• Vierde zege op rij voor Seacon Orca’s Heren 1

  • De mannen van Orca’s Heren 1 hadden afgelopen vrijdagavond een late uitwedstrijd op het programma staan. 21:15 uur in Zaandam. Nou, dan wil je geen pech of oponthoud hebben. Naast het gemis van Luka ‘de getuige’ de Jong en Ruben ‘te laat op bed’ Visser hield ook het vervangend vervoer van Bartimeüs er mee op. Deze auto stond ook op ontploffen en al bellend (veilig achterin) over 20 verschillende schijven pruttelde de auto voorzichtig richting Zaandam. Weg voorbereiding en weg concentratie. Toch wist de ploeg van coach Arjan Langman de sporthal te bereiken met een smeulende automobiel die later die avond zou worden afgevoerd, en wellicht meteen gesloopt.

    Omdat er toch iemand de sleepwagen moest opwachten werd Jan Hakvoort geslachtofferd. Hij mocht niet meespelen maar zou de auto bewaken en de rompslomp eromheen regelen.

    Eenmaal in de sporthal konden de mannen zich toch focussen op de missie: een vierde overwinning op rij neerzetten. Windmills MSE 1 was de tegenstander en ondanks een grote thuisoverwinning (72-29) moest hier weer het verstand op 0. Voor sommigen is dat een eitje, een ander moet zich wat meer inspannen. Voordeel was dat Rick van Eerde na veel blessureleed weer zijn opwachting maakte en deze wedstrijd weer minuten zou maken. Dat hij krek in deze wedstrijd een bijzondere mijlpaal zou maken wist hij vooraf niet.

    Toen de wedstrijd eenmaal begon was in ieder geval Seth Versteeg klaar voor. Hij legde aan en schoot meteen een driepunter erin. Met een sterke actie van Klaas Hakvoort en nog een drietje van Seth pakte Orca’s meteen de voorsprong (8-13). Het was wel meteen weer macho-talk en borstkast-tegen-borstkast waarin met name de meestal rustige Niels ten Napel zich liet gelden. Rick van Eerde maakte halverwege het eerste kwart weer zijn eerste minuten na een zeurende enkelblessure. Dat zag je aan zijn eerste vrije worp: alleen lucht. De tweede was dan weer feilloos raak en hij was weer helemaal terug. Ondertussen beukte Niels op de achtergrond weer iemand tegen de vlakte met zijn immense borstkast. Stand na het eerste kwart: 17-23.

    In het tweede kwart kwam de thuisploeg opeens heel dichtbij na een paar rake toverballen (21-23). Maar Klaas Hakvoort wist ook nog wel wat trucjes in de bucket en draaide niet alleen met zijn ogen en duimen maar ook met een paar soepele heupen om zo weer wat punten te maken. Een driepunter van Johannes Visser en later nog een score met bonus gaf de Urkers weer een voorsprong van 10 punten. Het werd weer even grimmig waarbij sommige spelers van Windmills zich niet in konden houden en fysiek contact opzochten en wat provocerend tegen een groen shirt aanliepen. Laat nou net Niels ten Napel in dat shirt zitten die er niet voor terugdeinsde om subtiel iemand de waarheid te zeggen of te laten voelen. Ondanks een paar stevige LFG’s in zijn gezicht maakte hij zich niet druk en nadat die tegenstander gewisseld werd haalde hij tot ieders verbazing een visitekaartje van Niels z’n fysiopraktijk uit zijn baard. Ruststand: 26-35.

    Ondertussen was Jan Hakvoort met auto en al weggesleept, nóg verder het land in. Hij had de telefoon van kapitein eenoog bij zich dus die kon hij wel bellen maar dan was hij zelf ook de enige die op kon pakken. Een kans op speelminuten in deze wedstrijd verdwenen als kilometers op de weg.
    Zijn teamgenoten bestormden het veld weer in het derde kwart met een volle tank energie en maakten meteen vijf snelle punten. Ook inside waren de Urkers sterk en tactisch. Menig balletje werd keurig afgemaakt. Verdedigend stond Orca’s in een zone waardoor de bucket keurig werd dichtgehouden. Windmills kwam niet meer aan scoren toe en een combinatie van hard werken, rebounds pakken, lange aanvallen spelen (want: geen 24-secondenklok (ook bij de garage)) en zorgvuldig zoeken naar de juiste kans zorgden voor een stevige run. Orca’s nam afstand van de thuisploeg en met een échte Niels-doorstap-move werd de stand na drie kwarten bepaald op 36-54.

    En toen. Toen stond de teller op 998. Johannes gooide in het begin van het vierde kwart van de vier vrije worpen er drie mis, wat toch wel wat vraagtekens opleverde. Rick van Eerde vond dat ook vreemd en maakte een sterke score om te laten zien hoe het moest maar besefte pas toen iedereen naar hem wees dat hij het 1000E seizoenspunt had gescoord. Iedereen krijgt van hem nu een nieuwe jas van De Klif. Hij zal daar niet van wakker liggen want hij kon weer spelen en dat is voor iedereen belangrick. Ondanks dat de voorsprong dusdanig groot was en die, gezien de (geen) 24-secondenklok niet meer in gevaar zou komen bleef het spel fysiek. Er werden flink wat beuken uitgedeeld maar niets was te gek voor Bas de Heus en Niels ten Napel. Een nieuwe term werd geboren door het uitverdedigen van Nelis. Niks niet man in de rug en uitboxen. Nee, vanaf nu heet het uitborsten. Borst vooruit, armpjes naar achter en bam, weer een tegenstander een paar meter verderop met vragende ogen op de grond. Orca’s hield het zo goed dicht achterin dat Windmills maar 4 punten wist te maken dot kwart. De Urkers zelf deden het de laatste minuten ontsethend goed en de boy uit Dorp A gooide er nog maar eens een driepunter in om de eindstand op het bord te zetten: 40-71.

    Een klinkende overwinning van de Urkers. Statistisch gezien moest dat ook, maar de praktijk wil nog wel eens anders zijn. De vrije worpen blijven toch nog wel een zorgenkindje want ook deze wedstrijd werd er weer onder de 50% gegooid, en dat is zonde.

    De scores waren mooi verdeeld deze avond:
    Klaas Hakvoort 15
    Seth Versteeg 15
    Klaas Hoorn 15
    Johannes Visser 12
    Jan Hakvoort 0

    Snel douchen en met twee trouwe supporters richting Heemskerk waar Jan Hakvoort stond te wachten met vervangend vervoer. Hij had alleen niet de papieren van Klazoren mee en mocht dus niet zelf rijden. Hij vond het ook wel jammer dat toen hij hoorde dat de wedstrijd al af was en hij zich niet meer hoefde om te kleden.

    Dan volgende week. Een inhaalwedstrijd. BV Amsterdam is dan de gastheer. Vorig jaar stond de sporthal onder water (zo werd gezegd) en is de wedstrijd opgeschoven naar aankomend weekend. Zaterdag 17 februari om 16:30 uur wordt deze wedstrijd gespeeld in de Van Hogendorphal. Vorig jaar werden daar ook een paar stevige en fysieke duels mee uitgevochten en kan het zomaar weer wat vuurwerk opleveren. Zolang dat vuurwerk niet uit of onder een rijdende auto vandaan komt vinden we het wel prima.